Deutsch (DE-CH-AT)Polish (Poland)
Facebook 
MySpace 
Zobacz Video na Youtube 

kontakte_2015

Liebe Groß-Peterwitzer Heimatfreunde,

auch in diesem Jahr möchte ich das Weihnachtsfest und die Jahreswende zum Anlass nehmen, um alle in ganz Deutschland verstreuten
Groß-Peterwitzer herzlich zu grüßen und Ihnen ein frohes und gesegnetes Fest und ein gutes neues Jahr 2015 zu wünschen. Diese Wünsche gelten selbstverständlich auch für alle Peterwitzer in der Heimat.

Was ist in unserer alten Heimat geschehen:

  • Am 1. Dezember 2013 wurde in Gr.-Peterwitz das erste Mal ein Weihnachtsbasar organisiert, an dem auch Gäste aus der Partnergemeinde Liederbach teilnahmen, die ihre weihnachtlichen  Köstlichkeiten anboten. Die Gäste aus Hessen waren von der Teilnahme eines so großen Publikums überrascht.
  • Am 14. Januar 2014 hat man in unserer Verbandsgemeinde ein Festival deutscher Weihnachtslieder durchgeführt. Teilnehmer waren Schüler aus Gr.-Peterwitz, Krawarn und Pawlau. Mit großem Engagement sangen die jungen Artisten bekannte Weihnachtslieder. Den 1.Rang nahm die Jugend aus Gr.-Peterwitz ein.
  • In der ehem. Mludek‘schen Ziegelei an der Katscher Str. ist ein großer »Auto–Port–Service« für Personen- und Lastkraftwagen eingerichtet worden. Die Instandsetzung einer Autoscheibe nach Steinschlag kostet z.B. 49,00 Zloty.
  • Ihr 130-jähriges Bestehen konnte die Gr.-Peterwitzer Freiwillige Feuerwehr feiern. Als „Geburtstagsgeschenk“ bekamen die Jubilare ein Feuerwehrauto aus Aschaffenburg in sehr gutem Zustand, welches 18.000 € kostete.
  • Der Peterwitzer Bahnhof ist endlich Eigentum der Gemeinde geworden. Die Gemeindeverwaltung hat das Gebäude offiziell, jedoch kostenlos, übernehmen können. Die Nutzfläche umfasst 479 m². Jetzt bleibt abzuwarten welchen Zwecken der Bahnhof dienen wird. Vorerst wurde das Dach repariert.
  • Im September begann man mit der Renovierung des Zaunes des Peterwitzer Friedhofs. Der Haupteingang sowie die Einzäunung entlang der Makauer Str. sollen Schmiedearbeit sein, der Rest ein Drahtzaun. Der Kostenpunkt liegt bei 100 Tausend Zloty.
  • Am 5. Oktober 2014 wurde in Gr.-Peterwitz der „Tag der deutschen Kultur des Kr. Ratibor“ abgehalten. Nach einer hl. Messe ging der Festzug zum Kultur-Zentrum (die umgebaute ehem. Neumann’sche Malzfabrik), wo die weiteren Feierlichkeiten stattfanden. Es gab künstlerische Auftritte, für gute Musik sorgte das Jugend-Blasorchester aus Leśnica/Leschnitz. Zum Tanz spielte eine tschechische Band. Das alles unter dem Schlagwort »Wir fördern eine Vielfalt der Kulturen«. 
  • Wie schon seit Jahren, ist auch am 11. und 12. Mai 2014 in Gr.-Peterwitz die Öko-Ausstellung organisiert worden. Teilgenommen haben 120 Aussteller aus ganz Polen und aus Tschechien. Mehrere Tausend Gäste besichtigten die Ausstellung umweltfreundlicher Produkte. Besonderer Gast war der ehem. polnische Ministerpräsident und Vorsitzender des Europa-Parlaments Prof. Dr. Jerzy Buzek.   
  • In der Verbandsgemeinde Gr.-Peterwitz bestehen nun rechtliche Grundsätze die eine Einführung von deutschen Ortsschildern ermöglichen.  Mit besonderen Vorträgen über die mehrsprachigen Ortschilder in Europa, gehalten von unserem Heimatfreund Paul Newerla, und über gesetzliche Regelungen, gehalten von Rafael Bartek (Direktor des Hauses der Deutsch-Polnischen Zusammenarbeit), wollte man die Bevölkerung auf die neuen Umstände aufmerksam machen. In absehbarer Zeit sollten wir – von Ratibor kommend – in Sechshäuser das zusätzliche Schild »Gross-Peterwitz« (im Polnischen gibt es kein „ß“) vorfinden.
  • In Polen legt man immer mehr Wert auf Umweltschutz. In der Verbandsgemeinde Gr.-Peterwitz entschied man sich für biologische Kläranlagen, die bei jeder Behausung installiert wird. Die Kosten werden teilweise vom staatlichen Umweltschutzfond finanziert. Bisher wurden über 1.000 Kläranlagen installiert; weitere folgen. Um eine redliche Nutzung zu garantieren, ist jede Anlage mit einem GSM-Modem ausgestattet, sowie mit besonderen Spaltpilzen infiziert, was eine Überwachung ermöglicht.
  • Zum SPORT: die Frauen-Handball-Mannschaft des »Start Pietrowice« nahm im Aufstiegskampf zur 3. Liga den 2. Rang ein und verpasste damit nur knapp den Aufstieg. Die 16-jährige Paulina Reichel wurde aus 19 Kandidaten zur besten Sportlerin des Kr. Ratibor ernannt. Im - von den »Nowiny Raciborskie« ausgeschriebenen - Wettbewerb gaben 35 % der Internet-Surfer ihre Stimme für Paulina ab.
  • Anlässlich der bevorstehenden Gemeindewahlen bearbeiteten Wissenschaftler und Praktiker im Auftrag der »Nowiny Raciborskie« eine Beurteilung der Gemeinden aus den Kreisen Loslau, Ratibor und Rybnik. Die Verbandsgemeinde Gr.-Peterwitz wurde zu den fünf reichsten der Region gezählt. Mit den Durchschnittseinnahmen der Gemeinde für 2013 von 3.013 Zloty pro Einwohner nimmt Gr.-Peterwitz den 1. Platz im Kr. Ratibor ein (Zum Vergleich: Stadt Ratibor – 2.374 Zloty / pro Einwohner).
  • Am 3. Oktober 2014 ist auf dem Peterwitzer „Ring“ ein neues Arrangement enthüllt worden. Ein schöner Springbrunnen, des Abends farbig beleuchtet, mehrere Bänke und die Grünanlage laden zur Rast ein. Es ist jedoch bedauerlich, dass die anliegende Gastwirtschaft derzeit noch geschlossen ist.
  • Am 16. November wurden in Polen Wahlen in die Gemeindevertretungen durchgeführt. Zum Vorsteher (Wójt) der Verbandsgemeinde Gr.-Peterwitz ist erneut Andrzej Wawrzynek gewählt worden. In den Rat der Verbandsgemeinde Gr.-Peterwitz (15 Mitglieder) kamen erneut: Henryk Joachim Marcinek (48 Jahre), Joachim Wieczorek (49), Piotr Bajak (52)  und Jan Mikołajczyk (61 – aus Ratsch). Im 4. Bezirk besiegte Sebastian Weiner (34) den Krystian Paletta (50).
  • Weitere Informationen zum aktuellen Geschehen in Groß-Peterwitz, finden Sie auch im Internet unter: www.gross-peterwitz.de

Und hier das voraussichtliche Programm


Das Treffen findet am Pfingstsamstag und Sonntag in der Klosteraula von
St. Bonifatius statt.

Programm

Samstag, den 23. Mai 2015

Wir treffen uns gegen 14.00 Uhr in der Klosteraula. Hier findet die Begrüßung und Zimmervergabe statt.

15.00 Uhr              Videoaufzeichnungen/Bilderschau

18.00 Uhr              Abendessen

19.00 Uhr              Tanz und Unterhaltung

 

Pfingstsonntag, den 24. Mai 2015

11.00 Uhr              Sonntags-Messe in der Klosterkirche St. Bonifatius

12.00 Uhr              Fortsetzung des Treffens in der großen Aula, Gelegenheit zum Mittagessen, Kaffee und Kuchen (nach Anmeldung)

14.30 Uhr              Offizieller Teil mit Ansprache. Ausklang

Bitte Termin vormerken und das beigefügte Anmeldeformular bis zum 11. April 2015 an mich zurück senden!

Zum Schluss wünsche ich allen Peterwitzern von nah und fern im Namen der Heimatfreunde Groß-Peterwitz eine besinnliche Adventszeit, ein frohes und gesegnetes Weihnachtsfest und ein gutes und gesundes neues Jahr 2015.

Im Namen der Heimatfreunde Groß-Peterwitz

                                                                                 Euer Josef Steuer

.

.

Anmeldung als PDF zu Ausdrucken

.

.

 *  *  *  Aufruf zum Fortführen unserer Tradition  *  *  *

 

Liebe Groß-Peterwitzer Heimatfreunde,

das wichtigste Thema unseres Treffens in Hünfeld  ist die Wahl eines neuen Vorstandes. Während unseres letzten Treffens wurde bestimmt, dass der jetzige Vorstand aus Gründen unseres vorgerückten Alters, nur noch dieses letzte Zusammenkommen organisiert. Es sei darauf hingewiesen, dass wir Peterwitzer die einzige Gruppe des Kreises Ratibor bilden, die seit über 50 Jahren die Treffen in unserer neuen Heimat weiterhin pflegen.

Es wäre ein großer Schaden, wenn sich unter uns nicht ein paar junge, beherzte Menschen finden, die sich für das Weiterführen der Gruppe entschließen würden. Obwohl ich selbst 26 Jahre lang meinen Posten innehatte, würde ich auch weiterhin gerne dem neuen Vorstand mit Rat beiseite stehen.

Diese Gelegenheit sollte nicht verpasst werden. Schaut Euch rechtzeitig unter uns herum, um neue Kandidaten zu finden. Schon während des letzten Treffens scheint es einige Interessenten gegeben zu haben. Zeigt Euren Mut und Entschlossenheit zur Weiterführung dieses schönen Brauches, der mit so viel Arbeit und Bemühungen eingeführt wurde.

 *  *  *  Aufruf zum Fortführen unserer Tradition  *  *  *


 

Ostatnia farska krowa

Dawniej parafie miały swoje pola i gospodarstwo. Dochody z tego gospodarstwa utrzymywały przede wszystkim proboszcza. Wierni do „koszyczka” nie musieli wrzucać pieniędzy na bezpośrednie utrzymanie księży. Po drugiej wojnie światowej w 1945 roku, pietrowicki proboszcz ks. Weidler zarządzał jeszcze swoim farskim gospodarstwem. Było tego dokładnie 22 ha i było to największe gospodarstwo we wiosce (najwiekszi statek na dziedzinie). Do  kościoła należało też tzw. pole rechtorowe - 20 juterek czyli 5 ha (pod Makowem z prawej strony). To pole dzierżawił zawsze aktualny kierownik szkoły (rechtor). Do 1873 szkoły w Niemczech były prowadzone przez kościół. Drugie największe gospodarstwo posiadał Gotzmann(Rzehorzek)-20 ha. Największa część pola kościelnego położona była tuż za farską stodołą, dziś na tym gruncie stoi SPK Jedność, przedszkole i boisko sportowe „Start-u”. Reszta farskiego gruntu była  pod Makowem. Farskie pola były bardzo solidnie uprawiane, proboszcz na wsi miał pod tym względem duży autorytet. Farska stodoła stoi jeszcze dziś, a pomieszczenia gospodarcze zostały ostatecznie niedawno rozebrane, dziś jest tam parking. Jeszcze po wojnie, zaraz przy drodze była masztalnia, a w niej 3 dorodne konie. W dalszych pomieszczeniach stało 6 krów.  Pole księdzu proboszczowi uprawiał Emil Marcinek, a potem Jerzy Mende, który był też bardzo dobrym jeźdźcem. Potrafił przygalopować na koniu aż pod same drzwi gospody u Neumanna.  Gospodynią na farze była Femija Bernatzki. Gospodarstwo proboszcza po wojnie  się kurczyło, komunistyczne państwo polskie stopniowo zagarniało kościelną własność.

Gdy proboszcz Weidler(1922-1954) obchodził jubileusz 50-lecia kapłaństwa to ludzie składali mu prezenty. Ministranci uradzili, że ofiarują mu małego baranka z czerwoną szlajfką. Gdy ministranci przyszli z prezentem na fara to zostali ugoszczeni, a baranek puszczony na farski plac. Gdy tak siedzieli przy stole, to nagle kucharka wrzeszczy- Jeruna, poćcie ratować oweczku, bo se topi w hnojoku. Na farskim placu tak jak u każdego gospodarza był też hnojok. Baranka szczęśliwie uratowano.

Wszystkich księży, którzy zostali po wojnie na swoich parafiach, w 1954 roku spakowano w Raciborzu do pociągu i zawieziono do Nysy. Jak pociąg przejeżdżał przez Pietrowice to na peronie żegnało ks. Weidlera  wielu ludzi. Potem proboszczem został ks. Gołębowski (1954-1964). Na farskim gospodarstwie za Gołębowskiego pracowała Śliwkula z Fabrycznej i Paulina Siwkowa z Zawodzia. Na farskiej łące siano przewracali starsi ministranci i kościelniki, też Józek Steuer.

 Proboszcz Gołębowski trzymał już tylko jedną krowę i może ze dwa barany. Potem zabrano mu stodołę i resztę pola i już nie trzymał żadnego bydła. Tę ostatnią krowę kupiono w Ściborzycach w powiecie głubczyckim. A było to tak: Do Ściborzyc autem przyjechali proboszcz Gołębowski z Pietrowic i jego kolega proboszcz Sorek z Cyprzanowa oraz  kościelniki Józek Steuer i Teodor Bensch. Po zobaczeniu krowy u gospodarza i ustaleniu ceny, proboszcz z Cyprzanowa pyta gospodarza ze Ściborzyc - A tak do kościoła to chodzicie? Ano chodzimy, ale do ewangelickiego, bo my ewangelicy, odpowiada gospodarz ze Ściborzyc. Wtedy proboszcz z Janowic postanowił nawrócić gospodarza ewangelika na wiarę katolicką i rzekł - No to my wam damy dwa razy więcej za ta krowa, ale za to wy się ochrzcicie w kościele katolickim. I wtedy się zaczęło. W ruch poszły kije i sztachety i delegacja z Pietrowic nie wiedziała kiedy znalazła się na drodze, tak szybko uciekali. I poszli do drugiego gospodarza, ale już bez intencji nawracania na wiarę katolicką. Krowa została kupiona, księża pojechali autem do domu, a kościelni zostali z krową i poleceniem pieszego doprowadzenia krowy do Pietrowic. Po kilku kilometrach krowa zaryczała i  stop: Dali nie idzie ! Co tu robić? Kościelni wpadli na genialny pomysł, zerwali liście od ćwikle i wabili tymi liśćmi krowę. I tak szli,  jeden kościelny prowadził krowę, a drugi przed pyskiem krowy trzymał liście i ją dokarmiał. Do Pietrowic zaszli późnym wieczorem.

                                                                                                                 Bruno Stojer 

 

Święta 100 lat temu

„Katolickie Nowiny …” z 21 grudnia 1895. Z Pietrowic. Noc Bożego Narodzenia (Wanoce) ta najświętsza noc ze wszystkich nocy, ma swoją wigilie nazywaną „szczodry dzień”.  W dniu tym pietrowiczanie wierzą, że co się komu przytrafi i jak mu w tym dniu się wiedzie, tak mu się będzie działo przez cały przychodzący następny  rok. Np. jak ktoś we wigilie potrzaska obrazek to będzie trzaskał te obrazy przez cały rok.  Rodzice we wigilie, nie tylko sami pościli ale i dzieci do postu zachęcali , aby wieczorem złotego baranka na niebie ujrzeli. Ojciec pilnował aby cała rodzina odmówiła wspólną modlitwę i razem do stołu zasiadła. Ojciec powiadał, że jeśli w jakieś rodzinie razem się nie pomodlą i razem nie zasiądą do stołu, to w tej rodzinie przez cały rok będzie  jedzenie i  domowy porządek zakłócony (pomotany). Wieczerza jest prosta ale smaczna. Na początku jest wodzianka z kapustą a potem groch z kapustą nazywany  „ polskim zającem”. Potem śliszki z makiem i moczka, która wszystkie korzenia i słodkości mieści. Moczki jest na tyle, by na cała bożonarodzeniowa oktawa starczyło. Po wieczerzy każdy dostaje 4 orzechy i 4 jabłka, rozłupując je pozna jak każdemu domownikowi będzie się wiodło w każdym z kwartałów przyszłego roku. W czasie wieczerzy należy zachowywać się cicho, bo to święta noc, ważna noc. Rodzice dzieciom opowiadają w czasie wigilii różne cudowne wydarzenia: o tajemnym lustrze we studni co to tajemnie mówi, o bydle co to we chlewie o świętej rodzinie opowiada, o ziarnie we wigilie włożonym do ziemi,  z którego drzewo wyrasta bez szczepienia itd.. Wiemy, że to są tylko opowiadania ale te pobożne myśli i ta prosta wiara nikomu nie zaszkodzi.

     W dzień Bożego Narodzenia jest cicho w rodzinie  i cicho na wsi, każdy dobry chrześcijanin czci tę wielką tajemnicę narodzenia zbawiciela. Zaś w dzień św. Szczepana gospodarze i pachołcy zabierają swoje worki i wędrują precz. Wieczorem jednak niektórzy nie potrafią znaleźć swojego domu (byli narzezani). W dawniejszych czasach w ten dzień jak i w następne dni odbywała się kolenda To była uciecha dla wielkich i małych. Dzieci z tej radości na ulicy, w szkole i w kościele opowiadali sobie, co im wielebny pan przy kolendzie prawił, za co go pochwalił i jaki obrazek dostał. Ksiądz zaś miał sposobność  zaglądnąć do życia każdej rodziny -  tu pocieszenie a tam upomnienia udzielić. Na kolendzie  ojciec rodziny zaświadczał jak jego rodzina przez cały rok do sakramentów świętych (swate swatosti) przystępowała. Jeśli któraś gospodyni przez cały rok izbów nie sprzątała a do żehnoczka wody nie nalewała to na dzień kolendy wszystko do porządku doprowadzała, ponieważ wielebny pan był surowy i niektórym niedbalcom po cichu czeski ( moneta) dawał,  aby do swej izby żehnoczek kupili. Wieczorem chodzili też młodzi ludzie do sąsiadów i przyjaciół na kolenda i piękne morawskie pieśni śpiewali. Szkoda tylko, że niekiedy trochę rozpusty przy tym też się działo. Szczęśliwych i błogosławionych świąt każdemu czytelnikowi życzymy -  Pietrowiczanin.

PS. Autor tej notatki w katolickim tygodniku, pisanym w rzeczy morawskiej, którym zapewne jest ówczesny pietrowicki proboszcz ks.Tomas Kamradek, nic nie wspomina o rybie. Z innych ustnych źródeł wiadomo, że dawniej na rybę było stać niewielu. Gertruda Pientka (Szczyrba), rocznik 1921, opowiada, że jej  mama na wilija kupowała słone śledzie z beczki. Dwa dni je moczyła w wodzie, potem wypatroszyła i pekła. Na wigilijnej wieczerzy była kapusta z grochem, śliszki z makiem i moczka. Nie było dzielenia się  opłatkiem, choinke nie mieli wszyscy. Na choince wisiały orzechy, małe jabłka,  swojske perniczki, rzadko były bombki. Były prezenty i śpiewanie kolęd.

Bruno Stojer

 

Klassentreffen Jahrgang 1955

1955



Link: Zaproszenie w PDF




.
 

Klassentreffen Jahrgang 1965

Dnia 15 maja 2015 roku organizujemy spotkanie z tymi, którzy uczęszczali do Szkoły
Podstawowej w Pietrowicach Wielkich - rocznik 1965.
Rozpoczynamy mszą świętą w Kościółku Św. Krzyża o godz. 15, a później przenosimy
się do Restauracji ROMA w Pietrowicach Wielkich.

Koszt takiego spotkania to 150 zł

Proszę do 31 marca 2015 potwierdzić przybycie.
Kontakt:

Heniek Manderla              0925594635  Niemcy
Urszula Herud                 604082574  Polska
Inga Łabinowicz (Marcinek)    692755879  Polska

Pozdrawiam Urszula Herud

.

 

Kirche in Pawlau

Marktplatz in Ratibor

Zufall GP Archiv

Grabbild